Porady pomocne w podróży.

Wyjeżdżając zwykle nie zdajemy sobie sprawy z problemów zdrowotnych, które mogą nas spotkać podczas podróży jak i w miejscu naszego pobytu turystycznego.

Należy dowiedzieć się jakie niebezpieczeństwa dla naszego zdrowia czekają na nas w regionie, do którego jedziemy.

• Zalecamy wizytę u lekarza, szczególnie osobom przewlekle chorym. Tylko fachowiec potrafi ocenić, czy przypadkiem nie ma jakiś przeciwwskazań do wyjazdu.
• Koniecznie należy sprawdzić czy w krajach, które zamierzamy odwiedzić nie są wymagane świadectwa szczepień. Warto to rozpoznać na co najmniej 6 tygodni przed planowaną podróżą.
   
  Najczęściej wymaga się szczepień przeciw:
• żółtej febrze, (choroba wirusowa przenoszona przez komary rozpowszechniona wśród dzikich zwierząt tropikalnych lasach Ameryki i Afryki)
• tężcowi i błonicy (dyfteryt), Choroba ta jest bardzo rozpowszechniona w krajach tropikalnych. Większość obywateli naszego kraju została zaszczepiona przeciw tej chorobie w dzieciństwie, dlatego wystarczy przyjęcie dawki przypominającej, która przedłuży odporność na następne 8 lat. Jeśli ktoś nie był szczepiony w dzieciństwie - musi przyjąć 2 zastrzyki w odstępie 6 tygodni. Podobna technika szczepień jest wymagana przy zabezpieczaniu się przed błonicą.
  
• polio, (Rozpowszechniona w krajach rozwijających się. Aby nabyć odporność należy raz na 10 lat przyjmować dawkę szczepienia (w kroplach lub doustnie).
• durowi brzusznemu, (zachorować można przez spożywanie zakażonej wody lub żywności. Szczepionka nie daje stuprocentowej pewności, dlatego w momencie pojawienia się objawów (bólu głowy, gardła i temperatury dochodzącej do 40°C) skorzystajmy z pomocy lekarza. Schemat szczepienia: 2 wstrzyknięcia podskórne w odstępie miesiąca, trzecia dawka po roku. Dawki przypominające, co trzy lata, utrzymują stan odporności).
• zapaleniu wątroby typu A i B. (Przyczyną tej choroby są zazwyczaj narkotyki, alkohol i różnorodne infekcje. Wyróżniamy zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E i G. Litery te symbolizują poszczególne wirusy. Odmiany tej choroby typu C, D, E i G są stosunkowo rzadkie).
• cholerze, (Zaszczepienie się nie gwarantuje pełnej odporności organizmu i utrzymuje ważność tylko przez pół roku. Choroba ta przenosi się przez bakterie znajdujące się w wodzie. Dlatego zachowajmy wszelkie środki ostrożności i higieny).
• zapaleniu opon mózgowych, (Jest to bardzo groˇna infekcja bakteryjna, powodująca nawet śmierć chorego. Szczepionka daje roczną odporność. Przed wyjazdem należy dowiedzieć się, w których rejonach ogłoszone były ostatnio epidemie i zrezygnować z podróży w te miejsca).
  
  
• wściekliˇnie, (Wirus tej choroby przenoszony jest przez ślinę psów, małp i kotów. Schemat szczepienia polega na przyjęciu trzech zastrzyków w ciągu około 25 dni. Jeśli po zaszczepieniu nastąpi kontakt ze zwierzęciem mogącym być chorym na wściekliznę - trzeba przyjąć dwa zastrzyki przypominające).
• gruˇlicy,
• malarii. (Jest to choroba przenoszona przez komary. Częstotliwość jej występowania zależy od pory roku, obszaru geograficznego, wysokości nad poziomem morza. Najbardziej rozpowszechniona w krajach tropikalnych Afryki, Azji, Ameryki Południowej i Środkowej. Komary malaryczne kłują najczęściej od zmierzchu do świtu).
  
   
   
  Pamiętając o licznych niebezpieczeństwach zakażeń przy kontaktach z zastrzykami - domagajmy się używania oryginalnie zapakowanych i przy nas otwieranych strzykawek i igieł.
  
   JAKIE LEKI I PRZYBORY POWINNA ZAWIERAĆ PODRĘCZNA APTECZKA?
  
  

1. Przeciwbólowe i przeciwgorączkowe (np. Panadol, Paracetamol, Aspiryna)
2. Stosowane w zaparciach (np. Bisacodyl, Laxigen, Bisatin)
3. Stosowane w dolegliwościach trawiennych (np. Alugastrin, Gastro, Bismutannal, Vegantalgin)
4. Stosowane przy przeziębieniu i przeciwkaszlowe (np. Paracetamol, Toclase, Chlorchinaldin, Vitaminum C)
5. Antybiotyki (np. Ciproxim, Amoxycylin, Bactrim, Metronidazol)
6. Stosowane w leczeniu biegunek (np. Loperamid(imodium), Sulfoguanidinum)
7. Leki anyhistaminowe (np. Benadryl)
8. Środki przeciwgrzybiczne (np. Clotrimzolum)
9. Środki przeciwmalaryczne (np. Chloroquine, Resochin, Nivaquine)
10. Środki odkażające (np. Altacet, Spirytus 70%, Jodyna, Betadine)
11. Nożyczki, pinceta, termometr elektroniczny (wnoszenie termometrów rtęciowych do samolotu jest zabronione), bandaże i plastry.
12. Środek odstraszający owady. Olejek do opalania z filtrem UV, sztyft do pielęgnacji ust.

UWAGA! Należy pamiętać, że jest to tylko propozycja składu apteczki. Gamę leków można poszerzyć, albo zmniejszyć - w zależności od wieku, stanu zdrowia osoby podróżującej, a przede wszystkim zaleceń lekarza.

HIGIENA

Bardzo ważne jest zachowanie podstawowych zasad higieny, aby nie dopuścić do zakażenia.

Ze względu na możliwość zarażenia się bilharcjozą (nawet przez nieuszkodzoną skórę) nie należy kąpać się ani brodzić w stojących zbiornikach wody, wolno płynących rzekach, ani myć, jeśli nie wiadomo, skąd wodę zaczerpnięto.

TO TEŻ MOŻE BYĆ UCIˇŻLIWE - RÓŻNICE KLIMATYCZNE

Przy podróżowaniu zarówno w ciepłe jak i trochę chłodniejsze miejsca, trzeba pamiętać o występowaniu skrajnych temperatur. Udar cieplny spowodowany jest uszkodzeniem ośrodka termoregulacji i czasami może nawet doprowadzić do śmierci.

Będąc w miejscach, gdzie są wysokie temperatury – unikajmy picia alkoholu i wysiłku fizycznego, a przede wszystkim nośmy zawsze nakrycie głowy. Wychłodzenie, czyli hipotermia występuje zazwyczaj podczas wycieczek w wysokie partie gór i objawia się dreszczami, brakiem czucia w kończynach, wyczerpaniem.

Aby tego uniknąć zabierzmy zawsze ciepłą odzież, a na wypadek jej zmoczenia - nośmy w zapasie coś suchego. Pamiętajmy jednocześnie (zarówno w ciepłym jak i w zimnym klimacie) o przyjmowaniu dużych ilości płynów, żeby nie doprowadzić do odwodnienia organizmu, co również może być niebezpieczne.